Wybrakowana męskość jest zwyczajnym brakiem siły, odwagi lub mistrzostwa.

Jednym z argumentów przemawiającym za tym, że honor jest raczej cnotą aniżeli stanem rzeczy stanowi fakt, że okazywanie troski o respekt ze strony swoich towarzyszy, to dowód lojalności i przynależności – bycia nami, a nie nimi. Jest poświadczeniem szacunku. Hobbes wskazał, że mężczyźni honorują się wzajemnie poprzez pytanie się o porady i naśladownictwo. Troska o to, co mężczyźni dookoła ciebie myślą o tobie, jest oznaką szacunku, i analogicznie lekceważenie tego, co inni mężczyźni myślą o tobie, jest oznaką braku szacunku.

Grupie walczącej o przetrwanie taktyczną przewagę zapewnia utrzymanie reputacji silnej odważnej i zdolnej grupy. Mężczyzna, który nie dba o swoją reputację, sprawia, że jego drużyna i jej członkowie wyglądają na słabą. Dyshonor i lekceważące podejście do idei honoru jest niebezpieczne dla grupy walczącej o przetrwanie, ponieważ, sprawiając wrażenie słabych, niejako zapraszamy do ataku. Z osobistej, wewnątrzgrupowej perspektywy wrażenie słabości lub uległości zachęca innych mężczyzn do podjęcia próby podporządkowania cudzej grupy ich własnym interesom.

Taktyczne problemy, które rodzi obecność słabości w grupie, tłumaczą w pewnym zakresie, dlaczego wielu mężczyzn instynktownie reaguje na zniewieściałą ekstrawagancję. W tym kontekście słowo „zniewieściały” jest trochę mylące, ponieważ nie ma zbyt wiele wspólnego z kobietami. Antypatia do tego, co powszechnie nazywane jest „zniewieścieniem”, wynika z męskiej dbałości o estymę i praktycznych obaw o taktyczne słabości, o wiele słuszniej jest dyskutować o dyshonorze pod względem wybrakowanej męskości i ekstrawaganckiego dyshonoru.

Ponieważ męskość i honor są z natury hierarchiczne, wszyscy mężczyźni w pewnym stopniu cierpią na deficyt męskości w porównaniu z mężczyznami o wyższej pozycji. Zawsze znajdzie się wyżej sytuowany mężczyzna, jeśli nie w twojej grupie, to w innej, jeśli nie w ten sposób, to w inny, jeśli nie teraz, to nadejdzie ku temu czas. Nikt nie jest najsilniejszym, najodważniejszym i najmądrzejszym lub najbardziej władczym mężczyzną – nawet mimo tego, że niektórzy są bliżej ideału męskości od pozostałych. Stan idealnej męskości jest jedynie aspiracją, której nie da się osiągnąć w stopniu zupełnym. Celem mężczyzny jest bycie lepszym, odważniejszym, bardziej władczym po to, żeby zdobyć większy honor.